Close Encounter Of The Fourth Kind

10 juni 2010, 12:00

Het leek wel een spannende film. Nadat eerst een medewerker van Apple een iPhone-prototype verloor in een kroeg, doken er opeens over de hele wereld iPhones en iPhone-onderdelen op. En dan ook nog eens op de gekste plaatsen. Taiwan, vooruit, dat kon ik me nog wel voorstellen. Maar Vietnam? En nog gekker, want nog verder weg van China: Portugal? Alsof een ruimteschip ze opgestraald had en na uitvoerig onderzoek tamelijk willekeurig terug teleporteerde. Dat je ’s ochtend wakker wordt en er zo’n roestvrijstalen framepje op je nachtkastje ligt. Of in de kattenbak. Lees verder>>

All your Mac are belong to us

03 juni 2010, 12:00

Terwijl Apple op het ene toneel Google zowat de hersens inslaat vanwege vermeende inbreuk op iPhone-patenten, verklaart Google op het andere Apple de liefde. In januari 2010 is Google begonnen met het afschaffen van Windows. Alle tienduizend werknemers moeten over op Linux, of […tromgeroffel…] OS X. Alleen bij hoge uitzondering en met toestemming van de hoogste bazen mag iemand nog Windows draaien. Lees verder>>

Operatie geslaagd

27 mei 2010, 21:59

Slecht nieuws. De sed-televisie komt er niet.
De watte?
De sed-tv, die de voordelen van de oude beeldbuis (kijkhoek, levensduur, kleurechtheid) combineert met die van de lcd- en plasma-tv (groot, plat) en ook nog eens minder stroom verbruikt. Een beeldbuis-tv heeft één elektronenkanon, dat razendsnel en in lijnen een raster van fosforpunten laat oplichten. Een sed-tv zou per pixel zijn eigen kanonnetje hebben; bij een hd-tv al gauw zo’n 900.000.
Canon en Toshiba richtten zelfs samen een bedrijf op om deze schermen te maken. Maar dat heeft tot niets geleid. Ten eerste omdat lcd-tv’s enorm in prijs daalden. Ten tweede omdat een patentkwestie roet in het eten gooide. Nano Proprietary, de uitvinder van de techniek, heeft de licentie van Canon ingetrokken omdat het vindt dat Toshiba een aparte licentie had moeten nemen. Operatie geslaagd, patiënt overleden, zeggen ze dan. Lees verder>>

D/Zure Apple

20 mei 2010, 22:01

Ja. Dat was even schrikken. Waren we een tijdje gewend dat elk nieuw model Mac meer bood voor minder geld, stijgt opeens de prijs van de nieuwe MacBook van 899 naar 999 euro. Wil Apple hem eigenlijk nog wel verkopen? Het verschil met de vergelijkbare 13 inch MacBook Pro is namelijk nog maar 150 euro. Rust de MacBook uit met 2 GB RAM extra en het prijsverschil bedraagt nog maar 60 euro. Dan is de keuze snel gemaakt.
Maar dan moet je wel snel beslissen. Eind dit jaar krijgt de 13 inch MacBook Pro waarschijnlijk ook een iCore-processor en dan zal de prijs waarschijnlijk nog een keer omhoog gaan. Met dank aan Griekenland met z’n problemen die de koers van de Euro een flinke klap hebben gegeven. Lees verder>>

Columns weer bijgewerkt

13 oktober 2009, 15:29

Alle tijdschrift- en webcolumns tot en met vorige week staan online.

Het iPhone universum

08 oktober 2009, 12:00

Ja. Ik heb een iPhone. Ik ben er nog een beetje beduusd van. Vanwege de levertijden dacht ik slim te zijn en een maand voor het verlopen van mijn telefoonabonnement er alvast een te bestellen. De andere dag was hij al binnen. Daar gingen mijn vier weken mentale voorbereiding. De eerste vier dagen heb ik hem alleen binnenshuis als veredelde wekker en YouTube-viewer kunnen gebruiken, door een misverstand bij het tekenen van het contract, maar dat was al leuk genoeg. Toen de melding 'geen service' eindelijk verdween kon ik aan de slag. Wat ligt dat lekker in de hand, als een gladgeslepen kiezel op het strand. Wat straalt dat een en al degelijkheid uit.

Vorige week schreef ik al dat overstappen naar een iPhone gelijk stond aan het toetreden tot een andere dimensie. Ik had geen flauw benul waarover ik sprak. In werkelijkheid ben ik een nieuw universum binnen getreden. En iTunes is de poort.
Ik heb een muziekbibliotheek van 106 GB groot en ik heb ooit een account aangemaakt om platenhoezen te kunnen downloaden, maar ik heb nog nooit iets in de iTunes Store gekocht. Ook bezit ik geen iPod, dus de veelzijdigheid van het programma is een openbaring voor me. Het is een besturingssysteem op zich! Veel lezers zullen meewarig hun hoofd schudden over mijn verbijstering. Of ze herkennen misschien de gretigheid waarmee ik de eerste keer meteen tekeer ben gegaan in de App Store. De ene download na andere. Met een uiteindelijke rekening van 2 euro 39. Ha!
Ik ben natuurlijk op wat Apple-eigenaardigheden gestuit. De veelzijdigheid van iTunes beperkt zich tot het Apple-universum: mijn zelfgemaakte ringtones deden het bijvoorbeeld niet. De iPhone herkent geen ringtones met .mp3-, .wav- of .amr-extensie, zoals mijn SonyEricsson K810i en iTunes kan maar een paar audioformaten converteren. Het freewareprogramma Switch loste dat voor me op, waarna ik nog handmatig moest prullen om er .m4r-bestanden van te maken en die door iTunes te laten herkennen.

Er zullen er vast meer eigenaardigheden komen. En frustraties en momenten waarin ik vol onbegrip naar het apparaat staar, maar in de afgelopen week heb ik al meer plezier en nut van mijn iPhone gehad dan van twee jaar K810i, zonder er mee gebeld te hebben. En ik ben blij dat ik geen Windows Mobile op mijn telefoon heb.
Ik heb thuis ook maar niet verteld dat ik MobileMe heb genomen à 79 euro per jaar. En dat deze iPhone niet gratis bij het abonnement was. En dat ik bij DealExtreme een pakket accessoires heb besteld, want dat snoertje en die oplader raak ik meteen kwijt, en dit is handig… en kijk eens, daar kan ik ook niet zonder... En dat ik overweeg een verzekering af te sluiten omdat ik voortdurend alles uit mijn handen laat vallen. Dat zou alleen maar het enthousiasme van mijn vrouw bederven, dat ze via internet mijn agenda kan beheren.

Veilig op reis

01 oktober 2009, 12:00

De geruchtenmachines over snellere en goedkopere iMac's en MacBooks draaien weer gesmeerd. Altijd leuk, maar ik merk dat mijn interesse van nieuwe hardware naar nieuwe software verschuift. Met name de software die de veiligheid verhoogt.

Hierna hou ik over Sri Lanka op, maar ik ben goed voorbereid op reis gegaan. Om te beginnen heb ik mijn vaccinaties tegen dyfterie, tetanus, polio en buiktyfus gehaald. Daarna vulde ik mijn reisapotheek (pleisters, paracetamol, jodium, loperamide, norit) aan met muggenspray met 40% DEET en een tekentang. Mijn paspoort bewaarde ik in een heupbuidel. Voor de foto's die ik ging maken kocht ik een snelle 16GB SD-kaart. Van die kaart maakte ik dagelijks een kopie op mijn MacBook. Time Machine maakt daarvan een backup op een 250GB draagbare harddisk en zelf brandde ik twee keer een dvd die ik naar mezelf in Nederland opstuurde. De externe harddisk zat altijd in een koffer en mijn MacBook in een trolley. Mijn camera om mijn nek. Zelfs als ik op weg naar het vliegveld beroofd zou worden, dan nog had ik al mijn foto's. De verzekering zou voor de rest zorgen.

Niet dat ik op een beroving zat te wachten. Voor alle zekerheid had ik mijn MacBook zoveel mogelijk opgeschoond en te persoonlijk dingen eraf gehaald. Echt helpen doet dat natuurlijk niet. Met een Mac ben je behoorlijk in het voordeel. Zeker in Sri Lanka is die een witte raaf. Toen ik niet op het draadloze netwerk van mijn hotel kwam zocht de internetdeskundige achter de balie vergeefs naar de Start-knop het bureaublad van mijn MacBook. 'What version of Vista is this?' vroeg hij wanhopig. Maar onbekendheid is schijnveiligheid, zo onveilig als het wachtwoord waarmee je inlogt. Als de harde schijf eenmaal uit de computer is (bij een MacBook supersimpel) liggen alle gegegevens open en bloot. Hetzelfde geldt natuurlijk voor een externe harde schijf met een Time Machine backup. Op elke OS X installatie-dvd staat een programma waarmee je het inlogwachtwoord kan resetten. Met een bootable USB-stick van 8GB heb je al een breekijzer van miniformaat.

Ik ben – denken ze – niet paranoïde en er staat geen kinderporno op mijn computers, maar net zoals ik het hinderlijk vind wanneer in de trein mensen hun relatie- of psychische problemen ruimhartig delen met de andere passagiers in de wagon, zo heb ik er een hekel aan dat mensen mijn verjaardagsfoto's kunnen bekijken, of de facturen die ik uitschrijf. Ieder zijn eigen leven.
Omdat ik dagelijks met mijn MacBook onderweg ben is een goede bescherming geen luxe. Voor Windows zijn USB-sticks met wachtwoord eenvoudig te krijgen, maar die programma's werken niet op een Mac. Ik ben in de weer geweest met beveiligde schijfkopieën, maar simpel en intuïtief vind ik dat niet. Er zijn allerlei andere programma's in het free- en sharewarecircuit, maar de meeste zijn niet bestand tegen meer dan een achterdochtige partner. FileVault inschakelen is natuurlijk ook een optie, maar dat werkt niet goed samen met Time Machine en ik ben verwend als Mac-gebruiker. Ik wil dat het vanzelf gaat.

Lang geleden leverde LaCie het formatteerprogramma SilverLining bij de harde schijven. Daarmee kon je een wachtwoord instellen in de firmware van een harde schijf. Een harde schijf, of naar believen alleen een partitie daarvan, verscheen pas op het bureaublad na het invoeren van een wachtwoord. Ongeacht met welke computer hij was verbonden. Helaas is de laatste versie uit 2003 en durf ik die niet op mijn schijven los te laten. Maar Schijfhulpprogramma zou dat ook moeten kunnen. Elke harde schijf, intern en extern, pas benaderbaar na het intoetsen van een wachtwoord. Trek hem uit de computer of behuizing en hij is onleesbaar.
Het verbaast me eigenlijk dat Apple hierin geen voortrekkersrol speelt en misschien zelfs een eleganter oplossing bedenkt dan ik. Zeker in het zakelijk leven zou zo'n standaard ingebouwde beveiliging goed vallen, om over de politie maar te zwijgen. Of Bekende Nederlanders.

Dat de meeste mensen de naam van hun kinderen of hun huisdier, hun adres of hun verjaardag als wachtwoord gebruiken is dan weer een ander probleem. Aan stupiditeit kan Apple niets doen.

iPhone

26 september 2009, 12:00

Avontuur en ik, dat gaat niet zo goed samen. Dat klinkt een beetje vreemd uit de mond van iemand die net terug is van een reis van twee weken door Sri Lanka. Toch klopt het. Ik heb een maand of vier de tijd gehad om die reis voor te bereiden zodat ik elke verrassing kon uitsluiten. Nou ja, de grootste verrassingen. En ondanks alles is Sri Lanka een land waar bijna iedereen Engels spreekt en de bus pas vertrekt als hij vol is. En een beetje avontuur, dat trek ik wel, zolang de rest van mijn bestaan maar voorspelbaar is.
Het besluit een iPhone aan te schaffen heb ik dus al lang geleden genomen, om precies te zijn in oktober 2007, toen ik mijn telefoonabonnement voor twee jaar verlengde. Ik wist toen dat dat mijn laatste gsm zou zijn.

Het klinkt misschien overdreven om er zoveel heisa om te maken, maar op een iPhone overgaan is iets anders dan het zoveelste nieuwe model van SonyEricsson aanschaffen.
Ik ben begonnen met een tweedehands Sony CMDX1000. Daarna kwam er een Ericsson A1018. En nog een. En nog een. Toen een T10. Vervolgens maakte ik een uitstapje naar een Postbank Siemens M35i. En nog een. Toen een Ericsson R380 (die ongebruikt in de kast lag, maar ja, hij was gratis). Toen kwam er een SonyEricsson T610. En een K700. Een T230. En nog een. En tenslotte een K810i. Steeds kleiner werden ze en steeds meer konden ze. Maar internetten heb ik er nooit mee gedaan, op wat per ongelukke connecties na.
Ik was namelijk gewend dat alles intuïtief gaat, verwend als ik ben als Mac-gebruiker. Dat gaat nu allemaal veranderen.

Een iPhone is niet zomaar een nieuwe telefoon. Het is ook niet na ruim tien jaar gewoon afscheid nemen van SonyEricsson. Het is toetreden tot een nieuwe dimensie.
Ik heb me altijd gestoord aan de kleine schermpjes en kleine toetsjes van gsm's. Een mobiele telefoon mocht van mij zo groot zijn als een Moleskine notitieboekje. Maar dan wel platter en liefst lichter. De iPhone voldoet daar behoorlijk aan, ik had hem zelf kunnen verzinnen. En trouwens, de iPhone heeft eigenlijk ook het einde van de traditionele gsm ingeluid. Het telefoon-gedeelte van de iPhone is ondergeschikt aan het totale aantal mogelijkheden. Ik heb mijn site al geschikt gemaakt voor foto- en microbloggen. Ik heb al uitgezocht met welke autoradio's ik de muziek op de iPhone kan afspelen, ik ga hem zeker als navigatiesysteem gebruiken en voortaan win ik elke popquiz…

Ik ben nu begonnen met dagelijks de T-Mobile shop bezoeken om de iPhone daadwerkelijk vast te houden en in mijn binnenzak te laten glijden (wat met die beveiligingskabels eraan geen sinecure is). Ik denk wel dat de iPhone en ik het samen zullen kunnen vinden. De iPhone heeft nog vier weken om me daarvan te overtuigen.

Soort van Portugal

17 september 2009, 12:00