Dit is het begin van een zinloze serie over de Macintosh. Nou ja, hij is niet zinloos, maar hij hoort hier niet te staan. Dit stuk hoort op pagina twee van de Volkskrant. Of ergens in de Veronicagids, of zelfs in het eerste het beste huis-aan-huisblad. Ik hoef hier immers niet te vertellen waarom mijn bloed sneller gaat stromen als ik in Beverly Hills 90210 een PowerMac ontwaar of in een reclamespotje een Apple-logootje. Dat hebben we immers allemaal.
Zo begon mijn eerste column in MacFan 14, het eerste nummer van 1998. Dat is elf jaar geleden en op dat moment ook het elfde jaar dat iedereen me voor gek verklaarde om mijn keuze voor een Mac. Twee keer elf, twee keer het gekkengetal, een mooi moment om terug te blikken nu buiten de gure wind van de kredietcrisis waait en waardeloze aandelen herfstig door de straten buitelen. Elf jaar is een eeuwigheid in computerland. In januari 1998 moest de hard- en software die met 'i' begon nog op de markt komen. Je had wel een G3, maar OS X bestond niet. Analisten speculeerden op een overname van Apple door Sun. En toen kwam de iMac en daarna veranderde alles.
Als collega’s en buren klagen over corrupte directory’s en onleesbare bestanden, over software die niet goed installeert, onbegrijpelijke dipswitches en jumpertjes, leunen wij met een leedvermakelijke grijns achterover en zeggen ‘O? Je hebt geen Macintosh zeker?’
Ik heb laatst weer eens noodgedwongen met 'het andere platform' moeten werken en ik moet zeggen, dat ging best goed. Er verschijnen veel dialoogschermen in Windows XP, de keuzemenu's zitten onlogisch in elkaar, je moet vaak 'ja' of 'nee' aanklikken en aan A:, B:, C:, en D: zal ik wel nooit wennen, maar toegegeven, Microsoft heeft goed naar OS X gekeken, het is te doen. Alleen is de uitspraak ‘Je hebt geen Macintosh zeker?’ nog steeds geldig. Alleen gaat het leedvermaak nu niet meer op voor jumpers en dll's, maar voor virussen, trojans, wormen en malware. De laatste drie zijn ook al gesignaleerd voor de Mac. Maar dat was nieuws. Voor Windows is het een gegeven.
‘Apple heeft geen klanten maar fans’, stond een keer in de Volkskrant. Ons gedrag is fanatiek op het religieuze af. Dat heeft de Amerikaan Guy Kawasaki ertoe gebracht om zich met een behoorlijke dosis zelfspot ‘Evangelist’ te noemen.
In 1997 werd ik aangesproken door de toenmalige hoofdredacteur Alfred Konijnenbelt of ik zin had een column te schrijven in MacFan omdat ik op Spidernet.nl zo lollig tegen Windows kon schoppen. Aan de opdracht dat voortaan in MacFan te doen voldoe ik niet helemaal meer. Ik schop tegenwoordig ook graag tegen Apple. Maar dat is omdat Apple soms net een koppige ezel is die vooruit moet. Tegen Windows schop ik niet zo vaak meer. Als het op de grond ligt is schoppen te gemakkelijk.
Wat [...] elke [...] humorloze journalist eens zou moeten doen, is niet lacherig constateren dat Mac-gebruikers Bill Gates zien als de Antichrist (wat hij ook is) en dat het woord van Apple bij Mac-gebruikers erin gaat als het woord van God in een ouderling (wat niet zo is). Wat hem zou moeten interesseren WAAROM dat is. [...] WAAROM een verzameling elektronica bij de ene groep mensen zo’n emotionele reactie teweegbrengt en een bijna identieke verzameling bij een tien keer zo grote groep niet.
Ook in 2009 blijft het verbijsterend hoe mensen reageren op de geruchten rond een nog niet aangekondigde mp3-speler/notebook/desktop/telefoon van Apple. Hoe de gezondheid van Steve Jobs de aandelenkoers van het bedrijf beïnvloedt. Hoe technologie- en gadgetsites pagina's lang aandacht besteden aan producten van Apple. Inderdaad, niet alleen de adapten, maar ook de mensen die aan (hopelijk) objectieve berichtgeving doen. De conclusie lijkt elf jaar later dan ook wel gerechtvaardigd dat het te danken is aan Apple zelf: dat slaat iedere keer weer de spijker op de kop. Maar dat wisten wij al.
[...] Een voorlichter bij VROM zei een keer met stalen gezicht: ‘Ik werk niet met Windows 95, ik werk met WP.’ ‘Je bedoelt WP voor DOS?’ vroeg ik. ‘Euh… nee, WP 5.1,’ antwoordde hij. Tegen dat soort sukkelige intelligentie moet je dus je Mac verdedigen. De meerderheid van de Wintel-gebruikers ziet geen verschil tussen besturingssysteem en tekstverwerker.
Idioten kom je overal tegen, zowel onder Mac-gebruikers – ik heb een vriend die URL's in een Word-document bewaart en ze van daaruit kopieert en in de adresbalk van Safari plakt – als onder pc-bezitters – ik heb een familielid dat nog nooit van het begrip bookmark had gehoord en vertrouwde op de automatische invulfunctie van Explorer en telkens onthand raakte als ze de geschiedenis wiste – en dat zal nooit veranderen: een van de populairste zoekopdrachten bij Google is 'www.google.com'.
Mac-gebruikers zijn slimmer dan gemiddeld.
Dat was een ongelofelijk arrogante opmerking, met een natte vinger onderzocht, elf jaar geleden. Maar ondanks het voorbeeld hierboven is het waar. Uit alle onderzoeken komen Mac-gebruikers uit de bus als hoogopgeleid, creatief en met een voorkeur voor sushi. En nu maar hopen dat de toestroom van nieuwe Mac-kopers de statistieken niet naar beneden haalt met afhaalchinees en Geer en Goor.
En op de HCC-dagen van 2025 zit ik naast de Philips 2000 gebruikersgroep en de Atari Falcon gebruikersgroep om software uit te wisselen voor een echte Mac Plus uit 1989.
Zo eindigde mijn eerste column. Dat is nog het leukste van terugkijken: beseffen hoezeer je de plank mis kan slaan. Wie had kunnen voorspellen dat de HCC-dagen ooit zouden verdwijnen? Dat Google groter zou zijn dan General Motors? Dat Apple meer indruk op de wereld zou maken met een mp3-speler en een mobieltje? Dat Apple-fans van het eerste uur zouden janken om het feit dat Apple mainstream wordt? Ik doe dus geen voorspellingen voor de komende elf jaar over de Mac. Alleen over mezelf: ik schrijf dan waarschijnlijk nog steeds van deze zinloze columns.
e-mail: jack_nouws/cfp@spidernet.nl
thuispagina: www.casema.net/~jnouws
O ja. En wie had er in 1998 ooit gedacht dat je eigen naam als URL in 2009 ordi was?
e-mail: macfundamentalist@macfundamentalist.nl
website: www.jacknouws.nl (u wordt doorverbonden)