Apple doet het goed in de media. Hiephiephoera voor de totaal herbruikbare (op de accu na) iPod nano. Hiephiephoera voor de stijgende lijn in verkopen geheel tegen de trend in van afnemend consumentenvertrouwen en hiephiephoera voor de bovenste plaats in de klassering van klanttevredenheid.
Ik ben ook blij. Ik heb een nieuwe MacBook gekregen na inlevering van mijn oude stukke MacBook. Nou ja, nieuw, hij ziet er nieuw uit. Het is eigenlijk dezelfde MacBook, of eigenlijk is het moederbord, de harde schijf en het scherm van de oude in een nieuwe kast. Het inverterbord (zorgt voor de benodigde hoogspanning voor het tl-buisje dat het scherm verlicht), de accu, de behuizing, inclusief toetsenbord en trackpad en de oplader zijn vervangen. Mijn MacBook vertoonde namelijk alle beschreven mankementen: een flakkerend scherm, een MagSafe-adapter met lampje dat het soms niet deed, een opgezwollen accu met halve laadcapaciteit, barsten in de behuizing en NIEUW: afbladderende toetsen.
Ik keek naar mijn mooie zo goed als nieuwe MacBook uit 2006 en zei uit de grond van mijn hart: ‘Zo. Ben ik effe blij dat ik AppleCare heb genomen.’
De vriendelijke jongeman van de Apple Premium Reseller knikte instemmend en zei: ‘Ja. Eigenlijk kun je met een MacBook niet zonder.’
Ik heb eerst instemmend geknikt, maar eenmaal thuis besefte ik dat dat een vreemde opmerking was. Natuurlijk heeft elke verkoper de opdracht te proberen zoveel mogelijk accessoires te verkopen. Een stukje zijde om afdrukken van het toetsenbord in het beeldscherm te voorkomen van vijftien euro. Een notebooktas van vijfendertig. Een iPod-armband van negen vijfennegentig, een Dr. Dre Beats Headphone van driehonderdvijftig. En twee jaar garantieverlenging voor een MacBook voor driehonderdnegentien. Dat zijn de dingen waar een winkel aan verdient, daar praat je over winstmarges van dertig, veertig, negentig procent. Toch had ik het idee dat de verkoper zijn opmerking baseerde op wat hij binnen zag komen.
Je bent als consument in Nederland en Europa goed beschermd. Als je een contract ondertekent met bepalingen die onwettig zijn gelden die bepalingen niet. Als je een apparaat koopt waarvan je mag verwachten dat het tien jaar meegaat, dan hoef je het niet te pikken als het na vijf jaar normaal gebruik kapot gaat. Ook al is de garantie verlopen.
Er zijn landen die een garantie van twee jaar verplichten. In Nederland hebben we meestal een jaar garantie op onze spullen. Positieve uitzonderingen zijn vaak lcd-schermen met drie jaar (Samsung) en harde schijven met vijf jaar (Seagate). Dan nog kan je bij de leverancier aankloppen en van hem verlangen dat hij je helpt met een kapot apparaat. Maar recht hebben en recht krijgen zijn twee verschillende dingen. Niet iedereen is even assertief. Ik heb een keer geprotesteerd dat je mag verwachten dat een nieuw vervangen moederbord langer meegaat dan twee jaar, maar de twee reparateurs lulden me binnen vijf minuten de oren van het hoofd en mij met mijn kapotte iBook met verlopen AppleCare naar buiten. En ik ben niet zo iemand om met een treurig gezicht op de tribunes van Kassa! en Radar te gaan zitten.
Is de klant dan niet meer koning? Nou en of, en de koning heeft bepaald dat consumentenelektronica en computers zo goedkoop moeten zijn dat ze met een minimale marge in China gebouwd moeten worden, anders behaagt het de koning voortaan zijn spullen ergens anders te kopen. Dus Apple informeert dan eens bij Foxconn, dan eens bij Asus, dan weer bij Ton Hai of Quanta hoeveel het nou kost om honderdduizend iMacs te laten maken. Dat een inkoper van een van deze bedrijven dan af toe een cent extra per computer denkt te kunnen verdienen door een container condensatoren of voedingen te kopen voor een prijs die te mooi lijkt om waar te zijn, is dan een risico dat erbij hoort. Dus als de koning gebakken peren wilt, dan kríjgt hij ze, om ermee te zitten.
Gelukkig is dat net het soort peren dat wel met appels valt te vergelijken. Uit onderzoek van onze vrienden van de Consumentenbond blijkt dat eenderde van alle notebooks problemen heeft en de helft daarvan treedt in de eerste drie maanden na aanschaf op. Als er problemen zijn lost Apple die het beste op. Uit onderzoek van de Britse Consumentenbond blijkt dat maar liefst 87% van de Apple-gebruikers anderen een Mac aanbeveelt. Alleen IBM/Lenovo (64%) komt een beetje in de buurt. Leuk is anders, maar bij de buren is het erger.
Vroeger was alles beter. Er was geen pulp nodig om drie tv-zenders te vullen. Tijdschriften hadden reportages van acht pagina’s. Kinderen deden niet aan comadrinken. Een Mac met problemen was net zo uitzonderlijk als een Rolls met panne. Maar dat was vroeger. Alles heeft zijn prijs en de prijs die wij moeten betalen heet AppleCare.