apr 2008

Aan een draadje

Tsja en dan heb je die 320 GB harde schijf in je MacBook en dan ontdek je dat Tom's Hardware niet gelogen heeft. De Samsung Spinpoint 320 is een energieslurper. Op mijn MacBook betekent dat dat ik een half uur tot drie kwartier werktijd kwijt ben. Even wat surfen op de bank kun je vergeten. Tenzij je echt even bedoelde. Potverdrie. Blijkt dat ik toch vaker draadloos werk dan ik dacht. Doet me denken aan de tijd van mijn PowerBook 165, die het 45 minuten uithield op een acculading. Ik lag toen met de toenmalige mevrouw Nouws op zondag de hele dag in bed te Scrabble'en en we waren zo goed (samen 900 punten en zonder valsspelen, echt) dat ik onze score bijhield in een spreadsheet. Maar ja, onze potjes duurden langer dan 45 minuten, dus dan moest die grijze baksteen met dat veel te korte snoer weer aanrukken.

Ach het is altijd wat. NU heb ik 20.000 mp3's en 35.000 foto's onder handbereik, wat wil je nog meer.

Alles op één schijf

Ik weet nog goed hoe ik in 1997 de harde schijf van mijn PowerBook ging upgraden van 80 MB naar 250 MB. Ik moest daarvoor naar MacSupport. Kon ik eindelijk al mijn documenten op een harde schijf kwijt. Toen begon het downloaden en al snel had ik een Zipdrive erbij.

Tien jaar later gaat het niet meer om MB's maar om GB's. De 80 GB in mijn MacBook was van begin af aan al te klein (onbegrijpelijk dat Apple niet onmiddellijk elke notebook de maximale groottes meegeeft, wat een knieperig gedoe), dus die werd vervangen door een 160 GB en een jaar later is die ook alweer vol. Sinds vorige week heb ik een 320 GB Samsung Spinpoint en nu heb ik alle documenten op één schijf. Kan ik eindelijk weer eens uitzoeken wat er weg kan uit die iTunes-bibliotheek. En uit andere mappen.

Ik kocht de schijf bij Redcoon.nl, voor 100 euro. Mooi dat hij binnen een week in prijs gezakt was naar 87 euro. Maar een mailtje hielp en ik krijg 13 euro retour. Hulde! Waarschijnlijk is de 320 flink in prijs gezakt om ruimte te maken voor de 500 GB versie.

Ik heb hetzelfde gehad bij hardwaretotaal.nl. Toen bleek de 1 GB RAM-module 40 euro goedkoper te zijn geworden. Maar voor de Firewire-kabel die niet leverbaar was, moest ik het duurdere alternatief nemen. Gelukkig zijn ze failliet,
de ratten.

Backstage bij Apple

Dat wil je niet weten, dat het achter de schermen daar saai is... Met nootjes.

Geen kikker in je bil

Apple klaagt de Big Apple aan om een logo. Als het op 31 maart bekend was geworden had je er een 1 april-grap achter gezocht. Maar het is echt. Het logo dat New York heeft bedacht om het groene imago te versterken, een abstracte appel, lijkt teveel op het logo van Apple, een appel met een stukje eruit. Ik vind die overeenkomst wel meevallen, maar je weet het niet. Als Apple niet van zich laat horen krijg je binnen de kortste keren producten van Aaple, Applet of Apal in de Chinese winkels van Zuid- en Oost-Europa, met een abstracte appel of peer als logo. In Portugal kocht ik vorig jaar een koptelefoon in iPod-wit van het merk Sonay.

Apple weet waar het mee bezig is. De Macintosh heet niet voor niets zo, in plaats van
McIntosh (even scrollen naar de 'M'). Maar waarom Mackintosh nog geen proces heeft aangespannen?

Advertenties!

Ja, het is zo ver, ik ben ook gevallen voor Google's AdSense. Rijk zal ik er wel niet van worden, maar als tenminste de 29 euro voor de hosting eruit is ben ik al blij. Hoe de algoritmen van Google werken is wonderlijk. Ik zag een keer bij een recensie van een Japans restaurant een advertentie voor sperma van Japanse stieren. Niet als delicatesse, maar als aanprijzing voor fokvee.

De Appledag is de Appledag niet meer

Maar op een andere manier dan je misschien denkt.