Nederlanders zijn
viezeriken. Viezeriken en sloddervossen. Ik heb geen
flauw idee waar het misgegaan is. We stonden altijd
bekend als een proper volk. Elke week de stoep
schuren, twee keer jaar een grote schoonmaak. Ik ben
op de lagere school nog gehersenspoeld met
milieubewustzijn en heb in klassikaal verband mijn
geboortedorp Zundert met een prikstok afgestroopt.
Tegenwoordig heb ik vaak het gevoel dat ik alleen sta
met mijn zakje batterijen, bolletje aluminiumfolie,
doos oud papier, gft-container en zakken
restafval.
Gelukkig heb elk nadeel weer
zijn voordeel. Als ik me naar huis waad door
platgetrapte colablikjes, kapotgegooide
Breezerflesjes, frietbakjes, ronddwarrelende Metro's,
fietswrakken, sigarettenpeuken, fluimen en
motorolieplassen, vind ik altijd wel iets bruikbaars.
Een antieke porseleinen schaal die niet in de glasbak
paste. Een doos met honderd nieuwe stopcontacten. Een
gehard stalen kabelslot zonder slot dat met een nieuw
slot weer voldoet.
Mooi meegenomen. Je zou maar
zonder zitten.
De labbekakkerige mentaliteit
van de moderne Nederlander strekt zich helaas &
gelukkig ook uit tot de computer. Sinds 1994 heb ik
nooit meer een nieuwe Mac gekocht. Tussen de
softwarevarianten van plakkerige blikjes en
wegwerpkranten (gegevens van cliënten van de
Amsterdamse sociale dienst, vakantiefoto's van
blowende Finnen en gospel-mp3's van The Church of
Capitol Worship) heb ik de afgelopen jaren pareltjes
gevonden als OS X 10encenten. PageMaker 6enzovoort,
PhotoShop 6nogwat, Toast Titanium dinges, Office
98enzo en Office v.Xvooruitdanmaar.
Mooi meegenomen.
Zou je zeggen. Want mag ik die
programma's eigenlijk wel gebruiken? Officieel niet,
denk ik, want ze staan niet op mijn naam. Maar iemand
heeft ooit die licentie betaald. En niemand maakt daar
nu nog gebruik van. Behalve ik. Dus wat is het
probleem? Ik heb die Macs nooit gekocht omdat ze
aangeprezen werden met 'tjokvolle harde schijf'. Ik
ben gewoon de eerlijke vinder en ik maak er nuttig
gebruik van.
Maar ja, als ik een huis koop
en ik vind een koffer met geld op zolder, is dat geld
dan van mij? En als ik in dat nieuwe huis een
creditcard vindt van de vorige eigenaar,mag ik daarmee
mijn vrouw naar de Ikea sturen om zich eens te buiten
te gaan aan de Zweedse gehaktballetjes en een
vrachtwagen vol meubels? En nu we toch bezig zijn, had
ik bij de politie niet moeten informeren of iemand een
doos met honderd nieuwe stopcontacten is
verloren?
Zucht. Het leven van
rechtschapen burgers zoals ik valt niet mee. Ik sprak
laatst een grafisch ontwerper die speciaal een pc
gekocht had omdat het zo moeilijk was aan illegale
software voor Mac te komen. Ik zit dan nog te bedenken
waarom ik me niet schuldig hoef te voelen PhotoShop op
te starten ('Het is de OS9-versie, dus die telt al
niet meer'; 'Ik bewerk er alleen vakantiefoto's mee')
of OS X over te zetten van mijn iBook op mijn Pismo
PowerBook ('De Nederlandse wetgeving staat dat binnen
de huiselijke kring toe'), terwijl de halve wereld via
p2p de Top 20.000 Aller Tijden aan het downloaden is
en waarschijnlijk al de verfilming van Harry Potter
en de Vuurbeker zit te bekijken voor de
eindmontage klaar is. Ik heb af en toe het idee dat ik
de enige ben die zich niet drie slagen in de rondte
aan het downloaden is. Een vriend van me is hard op
weg zijn eerste terabyte aan mp3's vol te maken via
eMule, terwijl mijn nichtjes hele nachten lang films
aan het binnenpompen zijn. Op mijn opmerking dat het
fatsoenlijker is de dvd te kopen antwoordden ze: 'Dat
kunnen we niet betalen.'
Mmm. 'Verdachte, vertelt u mij
eens waarom bent weggelopen zonder te
betalen/winkeldiefstal pleegt/die gsm bij uw buurman
heeft meegenomen.'
'Ik kon het zelf niet betalen,
edelachtbare.'
'O. Dan is het goed, gaat u
maar naar huis.'
Mijn nichtjes als
cybercriminelen, ik moet er nog aan wennen. Net zoals
de platen- en filmmaatschappijen nog moeten wennen aan
de veranderde tijden. Ooit hebben de filmbonzen de
wereld in regio's verdeeld. Films komen niet overal
tegelijk uit. Regio 1 (de VS) komt eerst, regio 2
(Europa en Japan) daarna. Zo was Finding Nemo
in Amerika klaar voor dvd toen hij in Europa nog moest
uitkomen. Tsja, wat is er dan leuker om hem via
internet al te downloaden en te bekijken
vóór hij in de kindermatinee is te zien?
Datzelfde geintje wordt ook wel eens met cd's
uitgehaald. Dan vraag je er toch om dat de nieuwst
Robbie Williams geript wordt?
Daarbij, harde schijven willen
wel eens crashen, de kwaliteit van 128kps mp3's is
niet geweldig en de levensduur van gebrande cd's en
dvd's is aanzienlijk lager dan van geperste. Zeker als
er vette kindervingertjes aan zitten.
Ik download zelfs niet via de
iTunes Music Store. Maar ik heb makkelijk praten, ik
ga naar de platenbieb en leen voor 9,99 euro acht
cd’s van Cesaria Evora, waarvoor ik
voor eigen gebruik kopietjes maak. De bibliotheek
draagt rechten af en ik heb bestanden in de hoogste
kwaliteit. Iedereen blij.
Dat kon een vriend van mij
niet vertellen toen hij na een nacht downloaden
Finding Nemo voor zijn kinderen had. Het kostte
hem nog een avond om de bestanden weer samen te voegen
en op een dvd te branden. Maar zijn kinderen waren
ontroostbaar toen de film begon en de titel in beeld
verscheen: Findet Nemo, de originele Zweeds
gesproken versie.
